A gandería intensiva prioriza a produción rápida e o beneficio económico, pechando animais en espazos reducidos en lugar de permitirlles pacer libremente. Isto elimina os seus beneficios naturais, fertilizar o solo e dispersar sementes. O modelo industrializado opta por facer que as condicións de vida dos animais se supediten a maximizar a produción e o beneficio económico de distintas formas:
Pechalos en naves-establo para minimizar o uso do solo. Isto reduce a calidade de vida dos animais e a súa saúde, polo que se usan masivamente medicinas (antibióticos) para que non enfermen por amoreamento e falta de movemento.
Alimentalos con "pensos compostos" obtidos de grandes monocultivos intensivos para que engorden rápido. En ocasións, úsanse substancias químicas de engorde para producir máis (carne, leite…), que a longo prazo poden xerar problemas de saúde para as persoas.
A obtención destes pensos compostos para o gando estabulado implica cultivar grandes extensións de terreo de forma intensiva. Así, a cantidade de territorio necesario aumenta moitísimo, en contra do principio de eficiencia de uso da terra da intensificación.
Sabías que…
… máis de 2/3 da terra cultivada en Europa son para producir alimento (pasto enriquecido para o gando intensivo)?
O peor de todo é que ás veces eses terreos ocupan ecosistemas de gran valor natural e/ou sistemas agrogandeiros tradicionais que alimentaban ás poboacións locais, que se ven obrigadas a abandonar as súas terras.
Os principais efectos adversos da intensificación agrogandeira:
Menor calidade dos alimentos
A intensificación dos procesos fai, en xeral, menos densos en nutrientes e menos saborosos.
Toxicidade
Químicos e medicamentos pasan a formar parte das plantas, os animais e a auga e as persoas acumulamos estes contaminantes que nos poden provocar enfermidades.
Contaminación do solo
O uso intensivo de fertilizantes minerais e herbicidas degrada o solo e abandónase e incluso cambia a usos non produtivos (construcións de edificios ou outras infraestruturas).
Redución da Biodiversidade
A concentración parcelaria elimina hábitats de moitas especies e os seus recursos, así como unha perda da funcionalidade ecolóxica do territorio ao desaparecer moitos sebes vivos, elementos tradicionais que eran utilizados como lindes das parcelas.
Perda da soberanía alimentaria
Labregas e labregos vense forzados a deixar o cultivo por falta de "competitividade" e os consumidores e consumidoras vémonos obrigadas a consumir produtos das grandes corporacións que impulsan estes modelos insostibles.
Como se poden recuperar estes lugares e seres vivos afectados?
Como resposta aos problemas do modelo agrogandeiro intensivo, xorden outros modelos alternativos –> agricultura rexenerativa e solucións baseadas na natureza.
Respecto aos ciclos naturais de nutrientes e as cadeas tróficas complexas de moitos tipos de organismos para enriquecer o ecosistema do solo, base do crecemento das plantas.
Estes sistemas tamén poden ser altamente produtivos, a base de aumentar a súa complexidade: rotacións e asociacións de cultivos, cubertas vexetais en vez de roturacións, uso da gandería para procesar os residuos e abonar os campos. En realidade, son “solucións baseadas na natureza“ que se asemellan a moitos dos métodos tradicionais aos que se aplican os medios tecnolóxicos modernos.
Estes modelos de agricultura e gandería ecolóxicos cumpren un papel moi importante de mantemento da biodiversidade e da fertilidade dos solos. A recuperación de bosquetes e de sebes vivos entre parcelas de cultivo e das zonas de gandería extensiva, xogaría un papel fundamental como "
(Icon made by Freepik from www.flaticon.com)